Breaking News

Κύπρος


Κομματικός πατριωτισμός ενόψει εκλογών

Οι εκλογές στην Κύπρο, γενικά, διεξάγονται πάντοτε σε ένα κλίμα θερμό έως και ακραίο, ιδιαίτερα όσο πλησιάζει η ημέρα διεξαγωγής τους. Κατά τις εκλογές για την ανάδειξη μελών του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου, όμως, τα πράγματα ήταν διαφορετικά, ολιγότερα θερμά και έντονα στις τρεις προηγούμενες αναμετρήσεις (2004, 2009 και 2014). Χωρίς οξείες αντιπαραθέσεις και κομματικούς (κατινίστικους) καβγάδες. Σήμερα, ενόψει των ευρωεκλογών της 26ης Μαΐου βρισκόμαστε μπροστά σε ένα κλίμα εντελώς κυπριακό, θερμό και μικροκομματικό, κύριο χαρακτηριστικό του οποίου είναι η αντιπαράθεση του κυβερνώντος Δημοκρατικού Συναγερμού και του κύριου αντιπολιτευόμενου κόμματος, ΑΚΕΛ.

Συγκεντρώνει ενδιαφέρον η αντιπαράθεση μεταξύ δυο κομμάτων που τα τελευταία αρκετά χρόνια, ακόμα και σε προεκλογικές περιόδους, αντιμετωπίζονταν από τους ακραίους του λεγόμενου ενδιάμεσου χώρου, ως η «συμμαχία του ενδοτισμού», η συμμαχία ΔΗΣΑΚΕΛ. Ο χαρακτηρισμός ενοχλούσε μεν, κυρίως το ΑΚΕΛ, αλλά δεν αποκρουόταν καθώς ήταν κοινώς αποδεχτό ότι τα δυο αυτά κόμματα διατηρούσαν ένα αλληλοσεβασμό που ξεκινούσε από τη μετριοπαθή και νούσιμη πολιτική τους στο εθνικό πρόβλημα, στο κυπριακό. Άλλωστε, ο πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού, πολλές φορές στο παρελθόν, ακόμα και τις παραμονές των περυσινών προεδρικών εκλογών, διακήρυττε πως ο ΔΗΣΥ λειτουργούσε ως γεφυροποιός δύναμη, συνεργαζόμενο με το ΔΗΚΟ για την οικονομία και με το ΑΚΕΛ για το κυπριακό. Τις τελευταίες μέρες, ωστόσο, παρατηρούμε μια άνοδο του πολιτικού θερμομέτρου και ανταλλαγή επικρίσεων και χαρακτηρισμών μεταξύ της κυβέρνησης και του ΔΗΣΥ, από τη μια και του ΑΚΕΛ από την άλλη.

Οι επικοινωνιολόγοι συχνά εισηγούνται στις ηγεσίες των κομμάτων να οξύνουν την αντιπαράθεση, να ερεθίζουν τον κομματικό πατριωτισμό για να φανατίσουν τους οπαδούς ώστε να επιστρέψουν στο μαντρί (κατά την ιστορική ρήση του Ευάγγελου Αβέρωφ). Για σκοπούς συσπείρωσης, όπως υποστηρίζουν. Πολλοί διερωτούνται αν αυτή είναι μια ορθή και αποτελεσματική μέθοδος, καθώς οι ψηφοφόροι που κινούνται προς τα έξω ή και προς το αντίθετο κόμμα θα ευαισθητοποιηθούν με το φανατισμό και θα γυρίσουν στο μαντρί. Οι κομματικοί πατριώτες και φανατικοί, έτσι κι αλλιώς δεν εγκαταλείπουν το κόμμα τους, ούτε και προβληματίζονται σοβαρά, ούτε και ενοχλούνται από τα όποια παραπατήματα υποπίπτει το κόμμα και ο ποιμένας τους. Όπως είπε ένας από τους κορυφαίους διανοητές της γενιάς του ’30, ο λογοτέχνης και πολιτικός Ασημάκης Πανσέληνος (1903-1984), «υπάρχουν άνθρωποι ηλίθιοι από φανατισμό και άλλοι φανατικοί από ηλιθιότητα». Εκείνοι, επομένως, που φεύγουν προς άλλες κατευθύνσεις φεύγουν για τους αντίθετους λόγους. Επειδή δεν είναι ηλίθιοι, δεν είναι τυφλοί, δεν είναι φανατικοί. Ενοχλούνται από το κόμμα τους, σκέφτονται, διαμαρτύρονται και φεύγουν. Για να γυρίσουν πίσω, πρέπει να πεισθούν, όχι να φανατιστούν.