Κύπρος


Το εβραϊκό κράτος να αναλάβει την άμυνά μας

«Η Τουρκία θα επιλέξει τον δρόμο του συμβιβασμού μόνο αν μέσω της ενέργειας και με τις κατάλληλες συμμαχίες ισχυροποιηθούν η Κύπρος και η Ελλάδα», σύμφωνα με τον ανταποκριτή του «Φιλελευθέρου» στην Ουάσινγκτον Μιχάλη Ιγνατίου.

«Αλλά ποιος ακούει; Ακόμα και αν έρθει αύριο το Εβραικό Κράτος και μας πει ότι θα αναλάβει την άμυνά μας, θα βρεθούν πολιτικοί που θα απαντήσουν ότι δεν θέλουν συνεργασία με τους δολοφόνους των Παλαιστινίων».

Και το συμπέρασμα: «Αυτοί είμαστε και μυαλό δεν θα βάλουμε ποτέ. Ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα δεν περνά από το μυαλό καθενός». («Φιλελεύθερος» 6 Ιανουαρίου 2019: Η τραγωδία μας ως λαός).

Αν έρθει, λοιπόν, αύριο το εβραϊκό κράτος, δηλαδή το Ισραήλ και μας ανακοινώσει ότι αναλαμβάνει την άμυνά μας, θα βρεθούν πολιτικοί που θα απορρίψουν αυτή την πρόταση.

Το Ισραήλ, όμως, δεν πρόκειται να έρθει αύριο ή του χρόνου ή του άλλου χρόνου για να μας πει ότι αναλαμβάνει την άμυνα μας, την άμυνα της χώρας μας.

Και όχι μόνο το Ισραήλ. Κανένα κράτος δεν πρόκειται να ’ρθει να μας προτείνει ότι αναλαμβάνει την άμυνά μας.

Αυτά δεν συμβαίνουν στις σχέσεις μεταξύ των κρατών. Και γιατί το εβραϊκό κράτος να θέλει να αναλάβει την άμυνα ενός κράτους όπως είναι η Κύπρος; Αν η Κύπρος ήταν μια χώρα με εβραϊκό πληθυσμό ίσως να υπήρχε κάποιο νόημα σ’ αυτόν τον συλλογισμό. Αλλά αυτό δεν συμβαίνει. Βεβαίως, υπάρχει και το άλλο ενδεχόμενο. Να ζητήσουμε εμείς από το Ισραήλ να αναλάβει την άμυνα, αγνοώντας τους πολιτικούς που ενδέχεται να πουν όχι σ’αυτή την πρωτοβουλία μας. Ο πρόεδρος μας, στην επόμενη συνάντηση που θα έχει με τον Νετανιάχου, τον πρωθυπουργό του Ισραήλ, να τον βολιδοσκοπήσει να τον ρωτήσει αν το Ισραήλ θα ήταν έτοιμο να αναλάβει την άμυνά μας, αν του το ζητήσουμε. Να το ζητήσουμε, όμως ή να μην το ζητήσουμε;

Ξεκινώντας από μια βλακεία, μια χοντρή βλακεία, πού καταλήγεις; Στο να λες κι εσύ βλακείες. Η μια βλακεία, όμως, εξουδετερώνεται από μιαν άλλη;