Κύπρος


Οι εγγυήτριες και το θέμα της ασφάλειας

Έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που οι ηγέτες των κυβερνήσεων Ελλάδας και Τουρκίας βρέθηκαν στη θέση να δηλώσουν μετά από μια μεταξύ τους συνάντηση πως «το κυπριακό ήταν ένα από τα βασικά ζητήματα που συζήτησαν». Αυτό είχε πει την περασμένη Τρίτη ο Ταγίπ Ερντογάν στην Άγκυρα μετά τη συνάντηση που είχε με τον Έλληνα πρωθυπουργό, ο οποίος από πλευράς του προέβαλε το ευαίσθητο για την ελληνική πλευρά, ζήτημα της ασφάλειας. Σημειώθηκε, όπως φαίνεται κάποια προσέγγιση στα ευαίσθητα θέματα των δυο πλευρών, και γι αυτό ο Ερντογάν αναφέρθηκε στο θέμα της πολιτικής ισότητας των Τουρκοκυπρίων και ο Τσίπρας στο θέμα των εγγυήσεων και των στρατευμάτων.

Λίγο αργότερα, μάλιστα, διέρρευσε στα ΜΜΕ η πληροφορία ότι τα υπουργεία Εξωτερικών των δυο χωρών θα εγκαινιάσουν συνομιλίες για τα θέματα του κυπριακού που αφορούν τις δυο εγγυήτριες, δηλαδή ασφάλεια, εγγυήσεις, στρατεύματα. Δεν δόθηκαν λεπτομέρειες, ούτε και χρονοδιαγράμματα, αλλά έγιναν σαφείς οι προθέσεις των ηγεσιών των δυο (μητέρων) χωρών να ξεκινήσουν μια μεταξύ τους προσέγγιση του θέματος που τις αφορά, ώστε την ώρα ενός νέου Κραν Μοντανά να μην συμβεί ότι και τον Ιούλιο του 2017.

Τότε, όπως, είπε ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, «είχαμε φτάσει πολύ κοντά στη λύση του πολύ δύσκολου ζητήματος της ασφάλειας».

Η εύστοχη παρατήρηση του κ. Τσίπρα, θα μπορούσε να δώσει και την απάντηση στο ερώτημα του δύσκολου αυτού ζητήματος. Αυτή την απάντηση ζητά από τα ενδιαφερόμενα μέρη άλλωστε και ο ΓΓ του ΟΗΕ. Αυτό υποστηρίζουν και τα ενδιαφερόμενα μέρη και ειδικότερα ο Ελληνοκύπριος και ο Τουρκοκύπριος ηγέτης, Ν. Αναστασιάδης και Μ. Ακιντζί: Επιστροφή στο σημείο που διακόπηκαν οι διαπραγματεύσεις και συνέχισή τους στη βάση του Πλαισίου Γκουτέρες. Ειδικά για τα θέματα ασφάλειας το Πλαίσιο αυτό δίνει απαντήσεις και αφήνει ελάχιστα προς διαπραγμάτευση.

Ο ίδιος ο πρόεδρος της Δημοκρατίας  έκανε πολύ ξεκάθαρο σε δηλώσεις του (στους δημοσιογράφους στη Νέα  Υόρκη τον Σεπτέμβριο) ότι το Πλαίσιο Γκουτέρες λύνει το πρόβλημα των εγγυήσεων και της ασφάλειας. Καταργεί τα επεμβατικά δικαιώματα και τη Συνθήκη Εγγυήσεων του ’60, καθιερώνει διεθνή μηχανισμό παρακολούθησης της εφαρμογής της λύσης στον οποίο δεν μπορούν να έχουν λόγο οι εγγυήτριες χώρες, διώχνει τα κατοχικά στρατεύματα από την Κύπρο και αφήνει μόνο 950 ΕΛΔΥΚ και 650 ΤΟΥΡΔΥΚ και αφήνει για διαπραγμάτευση μόνο το χρόνο παραμονής ή παντελούς  κατάργησής τους.

Τι θα συζητήσουν τα δυο υπουργεία Εξωτερικών της Ελλάδας και της Τουρκίας και γιατί πρέπει να προσφέρουμε περιθώριο διαπραγματεύσεων και αντιπαραθέσεων με κίνδυνο να οδηγήσουν στο αντίθετο αποτέλεσμα; Γιατί δεν δίνεται μια σαφής, σύντομη και λιτή απάντηση στον Γκουτέρες;