Κύπρος


Τέρμα οι ασάφειες

«Η θέση η δική μου είναι η αποκεντρωμένη ομοσπονδία. Μεγαλύτερες ή περισσότερες εξουσίες στις πολιτείες, λιγότερες τριβές στο κέντρο, ομαλότερη λειτουργία βεβαιότητα ως προς τη βιωσιμότητα», ανάφερε σε συνέντευξη του στον Αντ1 ο ΠτΔ σχολιάζοντας τις  αναφορές Τσαβούσογλου, ότι ο ίδιος πρότεινε την ιδέα των δύο κρατών.

Αν και το διέψευσε η απάντηση που έδωσε δέχεται πολλές ερμηνείες. Θα μπορούσε να θεωρηθεί από έμμεση επιβεβαίωση μέχρι χλιαρή διάψευση.

Ανεξάρτητα του αν κάποιος συμφωνεί ή όχι, αυτή είναι η θέση της δικής μας πλευράς. Η ιδέα περί χαλαρότητας που στην πορεία έγινε αποκέντρωση, δεν είναι πλέον ούτε τροφή προς σκέψη ούτε προς διαβούλευση. Στην ουσία είναι τροφή προς «πέψη». Πήρε σάρκα και οστά και είναι πλέον η επίσημή μας επιδίωξη.

Σίγουρα, όταν λέμε αποκέντρωση δεν αναφερόμαστε στον σύνδεσμο κομμωτών και αρχιτεκτόνων. Αλλοίμονο να γινόταν τόση φασαρία για τέτοια όργανα του κεντρικού κράτους. Αν είναι για αυτά που μιλούμε κάλο θα ήταν να θυμηθούμε την θέση του Αλέκου Μαρκίδη κατά την ημερίδα που είχε διοργανώσει ο ΔΗΣΥ, επί εποχής «Τσουνάμι». Σε σχετική ερώτηση είχε πει, «Το να συμφωνηθούν οι εξουσίες και τα όργανα είναι θέμα ενός απογεύματος», εννοώντας, βέβαια, ότι όταν λέμε εξουσίες μιλούμε για δευτερεύουσες και όχι άλλες που σχετίζονται με την μία κυριαρχία, την μία ιθαγένεια και την μία διεθνή προσωπικότητα. Αξίζει ακόμα να σημειωθεί ότι κατά τις τελευταίες συνομιλίες έχουμε αυξήσει τις εξουσίες της κεντρικής κυβέρνησης.

Ό Αβέρωφ Νεοφύτου, αν και τώρα υιοθέτει πλήρως τις θέσεις του ΠτΔ και πλέον ο καιρός είναι αίθριος και ηλιόλουστος, συνεχίζει να τονίζει ότι η αποκέντρωση ή χαλαρότητα είναι σωστή θέση φτάνει, όχι μόνο να διασφαλίζεται το πιο πάνω τρίπτυχο, αλλά και η ενιαία οικονομία, το κοινό νόμισμα, το ένα FIR και  η μία ΑΟΖ.

Η λειτουργικότητα του κράτους, που κατά τον ΠτΔ θα επιτευχθεί μόνο μέσω της αποκέντρωσης, είναι θεωρητικά σωστή προσέγγιση. Βέβαια, εξαρτάται πόσο αποκεντρωμένο θα θέλαμε το νέο κράτος. Δυο ξεχωριστά κράτη σε μια υποτυπώδη συνομοσπονδία, η ιδέα του Ραούφ Ντενκτάς, δηλαδή, για να ζήσουμε πλάι - πλάι, σίγουρα εξυπηρετεί τον στόχο της λειτουργικότητας σε όλα τα επίπεδα. Το κεντρικό κράτος θα έχει μόνο την τυπική ενιαία εκπροσώπηση στην ΕΕ και σε άλλους οργανισμούς όπου είναι απαραίτητο, οι δε συνιστώσες πολιτείες θα είναι πλήρως λειτουργικές γιατί στην ουσία θα είναι ξεχωριστές κρατικές οντότητες.

Πρακτικά ομιλούντες αυτή θα μπορούσε να θεωρηθεί και μια win win κατάσταση. Το ψευδοκράτος θα πάρει πλέον την κρατική του υπόσταση και εμείς θα συνεχίσουμε απερίσπαστοι το λειτουργικό μας κράτος χωρίς ξένες εγγυήσεις και επεμβατικά δικαιώματα. Τώρα, αν θα παραμείνουν τα κατοχικά στρατεύματα δεν θα έχει πλέον σημασία γιατί θα παύσουν να είναι κατοχικά, μια και θα ευρίσκονται στο γειτονικό μας κράτος και όχι στο δικό μας.

Ούτε η θέση ότι αν Τ/κ έχουν θετική ψήφο μόνο στα θέματα που είναι γι’ αυτούς ζωτικής σημασίας, μπορεί να βοηθήσει την αποτελμάτωση των διαδικασιών. Ο καθορισμός των θεμάτων αυτών θα μπορούσε να αποτελέσει κεφάλαιο από μόνο του και, μάλιστα, το πλέον δύσκολο από τα υφιστάμενα κεφάλαια που συνθέτουν το κυπριακό πρόβλημα. Εκτός και αν αποσκοπούμε να ανοίξουμε αυτό το θέμα στοχεύοντας στην  διαιώνιση της διαδικασίας, δηλαδή εάν η σημερινή μας θέση είναι αυτή της μη λύσης.

Όλα αυτά τα εφιαλτικά σενάρια περί των δικών μας θέσεων όσον αφόρα την λύση του κυπριακού, αν και απορρίπτονται από την δική μας πλευρά ως αβάσιμες κατηγορίες των οπαδών της όποιας λύσης, οι οποίοι ακόμα δεν έχουν «αφυπνιστεί», δεν μπορούν να αποκλειστούν ενόσω δεν διευκρινίζουμε τις συγκεκριμένες εξουσίες της κεντρικής κυβέρνησης, και επιμένουμε να μην αναφερόμαστε συγκεκριμένα και χωρίς περιστροφές ότι η επιδιωκόμενη λύση είναι η ΔΔΟ.

Δεν γνωρίζω γιατί αφήνουμε τόσο σοβαρά θέματα αδιευκρίνιστα. Μπορεί να είναι μέσα στο πλαίσιο της διαπραγματευτικής τακτικής αλλά, από την άλλη θα μπορούσαν να ερμηνευτούν ως εσκεμμένες γενικότητες με σκοπό να εξυπηρετήσουν επιδιώξεις  προς άλλους δρόμους.

Είναι καιρός, λοιπόν, να αφήσουμε τις ασάφειες και τους τακτικισμούς. Όταν ερωτόμαστε αν θέσαμε θέμα λύσης δυο κρατών να απαντούμε ευθέως, κάθετα και κατηγορηματικά και προς κάθε κατεύθυνση εντός και εκτός, ότι δεν αποδεχόμαστε το Taksim των Τούρκων. Κοφτά και τρικωμίτικα να ξεκαθαρίσουμε ότι απορρίπτουμε τέτοιες καταραμένες και μειοδοτικές ιδέες. Διαφορετικά θα νομιμοποιείται ο κάθε Τσαβούσογλου να μας εξευτελίζει. Γιατί κακά τα ψέματα, μόνο εξευτελισμός και εθνικός ξεπεσμός είναι μετά από τόσους αγώνες και θυσίες να μας κατηγορούν ότι αλληθωρίζουμε προς διχοτομικές λύσεις.

Top News