Κύπρος


Για τον μακροχρόνιο αγώνα

Επειδή τις τελευταίες μέρες με την ευκαιρία του ετήσιου μνημοσύνου του Μακαρίου στον μακροχρόνιο (αγώνα),  που θεωρείται ότι είναι μία από τις παρακαταθήκες που μας άφησε – που άφησε στους επιγόνους του ο Μακάριος, να θυμίσω τον ορισμό που είχε δώσει ο ίδιος στον μακροχρόνιο το 1976. Μιλώντας στους  «Sunday times» στις 10 Οκτωβρίου του 1976, ο Μακάριος έλεγε τα εξής: «Μακροχρόνιος αγώνας σημαίνει ότι δεν θα αποδεχθώ οποιαδήποτε ντε φάκτο κατάσταση. Δεν θα αποδεχτώ τίποτα από αυτήν και από την στρατιωτική εισβολή έστω και αν περάσουν εκατό χρόνια ίσως και χίλια». Από το 1976 δεν έχουν περάσει εκατό χρόνια ούτε και χίλια. Η απλή, όμως, άρνηση αποδοχής μιας ντε φάκτο κατάστασης δεν αποτελεί αγώνα. Αγώνας είναι η προσπάθεια, η δράση, για ανατροπή των τετελεσμένων. Η έννοια του μακροχρόνιου ή παρατεταμένου αγώνα είναι συνδεδεμένη με πολεμικές επιχειρήσεις ή δραστηριότητες. Στόχος του παρατεταμένου αγώνα μακράς διαρκείας (σύμφωνα με τον στρατηγό Beaufre, είναι να «εξαντληθεί η θέληση του αντιπάλου». Πρόκειται για την τακτική της προώθησης δια της εξαντλήσεως που αποτελεί τη βάση της στρατηγικής του Μάο Τσε Τούνγκ. Όταν όμως ο Μακάριος μιλούσε για μακροχρόνιο αγώνα δεν αναφερόταν σε πολεμικό αγώνα ή σε πραγματικό αγώνα. Ο μακροχρόνιος αγώνας στον οποίο αναφερόταν ήταν η μακροχρόνια αναμονή. Η αναμονή, όμως, δεν είναι αγώνας. Και η παθητική αναμονή δεν αποτελεί αγώνα οποιασδήποτε μορφής. Στην πραγματικότητα, λοιπόν, ο μακροχρόνιος (αγώνας) ήταν και είναι ένα σύνθημα. Βρισκόμαστε ενώπιον της ίδιας γνωστής τακτικής της ελληνοκυπριακής ηγεσίας, κατά την οποίαν σε μία δύσκολη κατάσταση περιμένουμε να μεταβληθεί κάποιος από τους παράγοντες που συνθέτουν αυτή την κατάσταση αφήνοντας ανοιχτές όλες τις πιθανότητες. Το αποτέλεσμα είναι με την πάροδο του χρόνου να οδηγείται ένα πρόβλημα στον εκφυλισμό. Και αυτή είναι η ιστορία του κυπριακού τα τελευταία χρόνια.              

Top News