Breaking News

Κύπρος


Κόμματα, εκλογές και κυπριακό

Το κυπριακό δεν είναι απλώς το κυρίαρχο ζήτημα της κομματικής ζωής στην Κύπρο. Είναι ο λόγος ύπαρξης σχεδόν, όλων, των κομμάτων. Αυτό προσδιορίζει σε γενικές γραμμές την πολιτική ταυτότητα της κάθε πολιτικής ομάδας και είναι αυτό που έχει χωρίσει σε δυο κατηγορίες τα κόμματα, σε εκείνα που τάσσονται υπέρ μιας συμβιβαστικής λύσης στη βάση της ομοσπονδίας και εκείνα που διαφωνούν. Ασφαλώς και εντός των κομμάτων συναντώνται παραλλαγές ή ακόμα και διαφωνίες με τη γενική αυτή τοποθέτηση, όμως το κυπριακό εξακολουθεί να ορίζει την πολιτική φιλοσοφία του κάθε κόμματος. Αυτό, κυρίως, το ζήτημα ανέδειξε την ανάγκη ίδρυσης του ΔΗΣΥ το 1976 και δεν είναι τυχαίο που στον πρώτο λόγο του ως πρόεδρος του κόμματος, ο Γλαύκος Κληρίδης ορκίστηκε να αγωνιστεί για μια εθνική γραμμή απελευθέρωσης και επανένωσης της Κύπρου. Δεν είναι τυχαίο που το άρθρο 2 του καταστατικού του κόμματος προσδιορίζει ότι ο ΔΗΣΥ αγωνίζεται για μια Κύπρο ελεύθερη, ειρηνική και ενωμένη, που να λειτουργεί στη βάση των ευρωπαϊκών αρχών και αξιών. Δεν είναι τυχαίο που ο πρόεδρός του Αβέρωφ Νεοφύτου στο μήνυμα στην επίσημη ιστοσελίδα του κόμματος ότι «στον Δημοκρατικό Συναγερμό μας ενώνει πρώτα και κύρια, η αγωνία για την απελευθέρωση και επανένωση του τόπου μας», και ότι «Η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, το τονίζω και το επαναλαμβάνω, είναι το μόνο προσφερόμενο μοντέλο για να απαλλαγούμε από την κατοχή».

Στο προψεσινό, ιστορικό όπως χαρακτηρίστηκε, διευρυμένο Πολιτικό Γραφείο του κόμματος, που κράτησε πάνω από εφτά ώρες, μίλησαν σχεδόν 50 μέλη του. Μόλις 4-5 πρόσωπα αναφέρθηκαν στο κυπριακό εκφράζοντας μια ανησυχία για την πορεία που ακολουθείται στο εθνικό πρόβλημα, όχι τόσο για να διαφωνήσουν, όσο για να τονίσουν την ανάγκη επαναπροσδιορισμού της πραγματικής ταυτότητας του κόμματος σε σχέση με το κυπριακό. Η πιο αυστηρή τοποθέτηση διατυπώθηκε από τον πρώην κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο, Χρήστο Πουργουρίδη, ο οποίος απλώς μίλησε για τακτικισμούς που «θέτουν σε αμφιβολία την ταυτότητα του κόμματος σε σχέση με το κυπριακό». Ανάλογες αλλά ηπιότερες υπήρξαν οι τοποθετήσεις του τέως υπουργού Εξωτερικών, Ι. Κασουλίδη και της τέως προέδρου της ΓΟΔΗΣΥ, Ξ. Κωνσταντίνου. Οι πλείστες παρεμβάσεις αφορούσαν την αγωνία για τα ποσοστά του κόμματος και ιδέες για την επανάκτησή τους. Αλλά τα ποσοστά δεν είναι αυτοσκοπός. Δεν είναι αυτοσκοπός ούτε καν η ίδρυση και η διατήρηση ενός κόμματος που υπάρχει και κυρίως για να απαλλάξει την Κύπρο από την κατοχή και να την επανενώσει σε ένα ενωμένο κράτος. Δυστυχώς, αυτό δεν αναδείχθηκε στην προψεσινή ιστορική συνεδρία. Ελπίζουμε να το δούμε στην ανάλυση των συμπερασμάτων της συνεδρίας.