Breaking News
​Αιωνία του η μνήμη

Ο Κόφι Ανάν απεβίωσε πριν από λίγες μέρες σε ηλικία 80 ετών. Η αγγελία του θανάτου του έφερε και πάλι στη μνήμη μας την εμπλοκή του στο εθνικό μας θέμα. Ο Μαύρος, όπως τον αποκαλούσαν όλοι αυτοί που και πριν και μετά το θάνατό του τον έχουν στολίσει με όλα τα επίθετα που διαθέτει η ελληνική γλωσσά, δεν υπάρχει πια. Δυστυχώς και μετά το θάνατό του, μια περιδιάβαση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δείχνει το θλιβερό επίπεδό μας. Κανένας σεβασμός για το νεκρό πλέον Κόφι Ανάν. Πρωτόγνωρο μίσος και ανηθικότητα. Και όλα αυτά γιατί προσπάθησε ο άνθρωπος, η καλυτέρα τόλμησε να μας παρουσιάσει μια λύση για επανένωση της πατρίδας μας. Αυτό ήταν δυστυχώς το μεγάλο ατόπημά του.

«Η επιλογή δεν είναι μεταξύ αυτού του σχεδίου λύσεως ή κάποιας άλλης μαγικής - μυθικής λύσεως, αλλά στην πραγματικότητα είναι η επιλογή μεταξύ λύσεως ή μη λύσεως», έλεγε ο ΓΓ του ΟΗΕ Κόφι Ανάν πριν από 14 χρόνια στο Grand Hotel, σε μια φορτισμένη ομιλία, καταθέτοντας το σχέδιό του για λύση του κυπριακού.

Πόσο προφητική αποδεικνύεται, 14 χρόνια μετά, η δήλωσή του. Ο Μαύρος, είτε μας αρέσει είτε όχι, δικαιώθηκε πανηγυρικά. Ούτε μαγική, ούτε μυθική λύση μας έφεραν οι πολιτικοί μας φωστήρες. Ούτε βιώσιμη, ούτε δίκαιη εναλλακτική επιλογή παρουσίασαν όλοι αυτοί που με τόσο σθένος πολέμησαν τότε το σχέδιο των ΗΕ.

14 χρόνια μετά, είναι νομίζω καιρός να αναλύσουμε ξανά τα αποτελέσματα των δημοψηφισμάτων του Απριλίου του 2004. Με δεδομένη την περαιτέρω εδραίωση των τετελεσμένων και την τότε έκκληση του Κόφι Ανάν, αποδεικνύεται περίτρανα ότι το 76% ψήφισε ΝΑΙ στη διχοτόμηση και ΟΧΙ στη λύση. Το 24% ψήφισε ΝΑΙ στην επανένωση και ΟΧΙ στη διχοτόμηση. Στην αντίπερα όχθη το 62% των Τ/κ τάχθηκε υπέρ της λύσης και το 38% υπέρ της διχοτόμησης. Αυτή είναι δυστυχώς η πικρή αλήθεια.

Με την ευκαιρία του θανάτου του Κόφι Ανάν, είναι επιτέλους καιρός όλοι αυτοί του απορριπτικού μετώπου να πουν στο λαό, που ακολούθησε τις προτροπές τους και τα μεγάλα λόγια, για ποιαν εναλλακτική λύση μιλούσαν. Μήπως για τη δεύτερη επιλογή που μας έλεγε ο ΓΓ, δηλαδή τη μη λύση, ή τη δεύτερη καλύτερη λύση, όπως την αποκάλεσε ο αείμνηστος Τάσος Παπαδόπουλος.

«Υπήρξαν πολλές χαμένες ευκαιρίες στο παρελθόν. Για χάρη όλων σας και των λαών σας, σας προτρέπω να μην επαναλάβετε το ίδιο λάθος», συνέχισε ο Κόφι Ανάν. Μια όντως δραματική προτροπή. Παρομοίως, «God save your people», μας έλεγε ο Lennox-Boyd όταν απορρίπταμε το σχέδιο Harding τον Ιανουάριο του 1956, και το πιο πρόσφατο «Καλή τύχη στο βορρά και στο νότο», που μας είπε ο Αντόνιο Γκουτέρες πριν από ένα περίπου χρόνο στο Crans Montana.

Αυτό είναι το τραγικό. Τόσες προτροπές, εκκλήσεις και παραινέσεις αλλά εμείς απτόητοι το δρόμο μας. Όλα αυτά τα θεωρούμε σαν προσπάθειες των σκοτεινών κέντρων να μας επιβάλουν αντεθνικές λύσεις. Έτσι αντιμετωπίσαμε τον Μαύρο νομπελίστα από τη Γκάνα. Και τώρα μετά το θάνατό του, συνεχίζουμε να τον θεωρούμε έναν από τους μεγαλύτερούς μας εχθρούς. Άκουσον άκουσον, πολλοί ένοιωσαν χαρά και ανακούφιση γιατί πέθανε ένας άνθρωπος. Όχι ο οποιοσδήποτε αλλά ο ΓΓ που μας παρουσίασε τη μοναδική λύση. Ο ΓΓ που μας παρουσίασε τη μόνη λύση που δέχθηκε και η άλλη πλευρά.

Αντί ο θάνατός του να φέρει στη μνήμη μας το τι απορρίψαμε, τι πήραμε, το πού πάμε και να προβληματιστούμε, νοιώθουμε νικητές. «Το 2004 ο Κόφι Ανάν ηττήθηκε κατά κράτος από τον κυπριακό ελληνισμό», διάβαζα τις προάλλες σε μια ανάρτηση. Ακόμα και τώρα, που εντός των επόμενων μηνών φαίνεται να υλοποιείται το Taksim των Τούρκων, πιστεύουμε ότι νικήσαμε απορρίπτοντας το σχέδιο Ανάν και βρίζουμε, ακόμα και μετά θάνατον, τον εμπνευστή του.

Αυτό και αν είναι κατάντια. 14 χρόνια μετά συνεχίζουμε τον δρόμο της καταστροφής. Ακόμα και δυνάμεις που στήριξαν το σχέδιο τώρα αλληθωρίζουν προς άλλους δρόμους.

Είναι καιρός να καταλάβουμε ότι, αποδεδειγμένα πλέον, το 2004 δεν ηττήθηκε ο Μαύρος αλλά η μικρή μας πατρίδα. Αντί να βρίζουμε ας πούμε ένα αιωνία η μνήμη στον άνθρωπο που προσπάθησε τουλάχιστον να μας συνετίσει και δούλεψε για ένα αξιοπρεπή συμβιβασμό που τουλάχιστον θα επανένωνε τη μικρή μας Κύπρο. Αιωνία του η μνήμη λοιπόν.

Top News