Breaking News

Blogs


Απεξάρτηση από τη Ρωσία τώρα

Οι πρόσφατες δηλώσεις της εκπροσώπου του Ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών Μαρίας Ζαχάροβα, με τις οποίες «έψεγε» την Κυπριακή Δημοκρατία και απειλούσε με μέτρα τη Λευκωσία σε περίπτωση στρατιωτικής συνεργασίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες, ήταν άκρως προκλητικές και συνιστούσαν ωμή παρέμβαση στα εσωτερικά ενός ανεξάρτητου και κυρίαρχου κράτους.

Δυστυχώς, δεν είναι η πρώτη φορά οι Ρώσοι παρεμβαίνουν με τρόπο εντελώς απαράδεχτο και με περισσό θράσος στην ενάσκηση της εξωτερικής πολιτικής της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αυτό συμβαίνει για πολλοστή φορά και δεν μπορεί να θεωρηθεί ούτε τυχαίο, μήτε μια ατυχής δήλωση της στιγμής. Υπενθυμίζουμε και τη παράλληλη στάση που κατά καιρούς τηρεί ο Ρώσος πρεσβευτής στη Λευκωσία Στανισλάβ Οσάτσι ο οποίος επεμβαίνει συχνά με δηλώσεις του και προκαλεί, υπερβαίνοντας όλα τα διπλωματικά θέσμια. Μέχρι και στο εκκλησιαστικό είχε παρέμβει πρόσφατα ο περιβόητος κ. Οσάτσι απειλώντας πως αν η Εκκλησία της Κύπρου ταυτιστεί με τη θέση του Οικουμενικού Πατριάρχη στο θέμα των ρωσο-ουκρανικών διαφορών, θα επηρεαστούν οι σχέσεις Ρωσίας-Κύπρου. Φανταστείτε να το έκανε αυτό ο Αμερικανός πρέσβης.

Οι Ρώσοι, γενικώς, συμπεριφέρονται τον τελευταίο καιρό έναντι της Κύπρου λες και το νησί είναι αποικία τους. Σαν να απευθύνονται σε ιθαγενείς. Το πράττουν, μάλιστα, με μια βεβαιότητα ότι ουδείς, έως ελάχιστοι από τους κυβερνώντες ή και τις υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις, θα αντιδράσουν. Και πράγματι, όπως μετά λύπης μας παρατηρούμε, αυτό είναι που συμβαίνει. Ακόμη και μετά την πρόκληση από την εκπρόσωπο του ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών, το πρώτο μέλημα της Λευκωσίας δεν ήταν να καταγγείλει ως όφειλε, την πρόκληση, αλλά να επιδιώξει να χαμηλώσει τους τόνους και να ρίξει το θέμα στα μαλακά. Λάθος, γιατί επρόκειτο περί ξεκάθαρης αμφισβήτησης του δικαιώματος του κυπριακού κράτους για ενάσκηση της κυριαρχίας του.

Υπάρχουν όμως εξηγήσεις γιατί επικρατεί αυτή η νοοτροπία έναντι της Μόσχας και γιατί οι Ρώσοι έχουν αποθρασυνθεί σε τόσο μεγάλο βαθμό. Οι λόγοι είναι και πολιτικοί αλλά και οικονομικοί.

Για δεκαετίες μια μεγάλη μάζα του κυπριακού πληθυσμού που εκφραζόταν κυρίως από το ΑΚΕΛ, ταυτιζόταν ιδεολογικά και υποστήριζε με «κλειστά μάτια» τη ρωσική πολιτική και επιρροή. Αυτή η νοοτροπία του ΑΚΕΛ δεν έχει αλλάξει ποσώς ακόμη και σήμερα, που αποδεικνύεται ότι η πολιτική της Μόσχας στο Κυπριακό απλά ευνοεί τη συντήρηση του στάτους κβο και όχι τη λύση. Μη ξεχνάμε ότι και το 1974 η Ρωσία παρέμεινε απαθής και ουδέτερος θεατής στο τουρκικό έγκλημα της εισβολής, ενώ δεν θα τη χάλαγε και μια μεγαλύτερη κρίση μεταξύ Ελλάδος – Τουρκίας, δύο χωρών μελών του ΝΑΤΟ. Το τελευταίο καιρό, μάλιστα, η συμμαχία Ρωσίας - Τουρκίας φαίνεται να είναι γεωπολιτική επιλογή της Μόσχας.

Υπάρχει, όμως, και η οικονομική εξάρτηση πολλών πολιτικών και άλλων σημαντικών παραγόντων της νήσου από τη Ρωσία. Γι’ αυτή την εξάρτηση, πλήρωσε μάλιστα η Κύπρος ακριβό τίμημα με το κούρεμα καταθέσεων και εξακολουθεί να στοχοποιείται από Αμερικανούς και Ευρωπαίους για ξέπλυμα μαύρου ρωσικού χρήματος από τις τράπεζες της. Παρόλα αυτά, η Μόσχα εμφανίζεται και χολωμένη από το κλείσιμο ύποπτων λογαριασμών για τους οποίους δεν υπάρχει εξακριβωμένη προέλευση κεφαλαίων ενώ κάποιοι κύκλοι προσκείμενοι στον Πούτιν θεωρούν ως… προδοτική τη στάση της Κυπριακής Δημοκρατίας απέναντί τους.

Ελεος! Μιλάμε για κράτος μέλος της ΕΕ. Πότε θα το καταλάβουν αυτό οι Κύπριοι πολιτικοί και τα κόμματα και θα αποφασίσουν επιτέλους να εξασκήσουν μια ελεύθερη εξωτερική πολιτική με μοναδικό μέλημα το πραγματικό συμφέρον του τόπου τους;