Breaking News
​Αυτοί θέλουν, εμείς θέλουμε;

Τον τελευταίο καιρό στα κατεχόμενα οι δυνάμεις της λύσης διαδηλώνουν πιο έντονα τη θέλησή τους για μια ομόσπονδη Κύπρο. Αν και οι δυνάμεις αυτές ήσαν πάντα συνεπείς στη στήριξη μιας λύσης ΔΔΟ ανεξαρτήτως οικονομικής κρίσης, τώρα σε συνδυασμό με την «εισαγόμενη κρίση», όπως την αποκαλούν, εντείνουν τις κινητοποιήσεις τους για μια επανενωμένη πατρίδα και τερματισμό της εξάρτησής τους από την Τουρκία.

Τις προάλλες πραγματοποιήθηκε διαδήλωση στην κατεχομένη Λευκωσία από τη συνδικαλιστική πλατφόρμα με συνθήματα την απεξάρτησή τους από την Τουρκία και τη λύση του κυπριακού. Αν και η διαδήλωση δεν ήταν μεγάλη σε αριθμούς, λόγω της μη συμμετοχής των μεγάλων κομμάτων που τάσσονται υπέρ μιας λύσης ΔΔΟ, ήταν μεγαλειώδης σε παλμό. Χαρακτηριστικό το γεγονός ότι διαδήλωσαν έξω από την τουρκική πρεσβεία αξιώνοντας τερματισμό της κατοχής.

Στη δική μας πλευρά όλες αυτές οι κινητοποιήσεις μάς βρίσκουν αδιάφορους. Δυστυχώς και πάλι σφυρίζουμε αδιάφορα. Βλέπετε έχουμε άλλα πιο επείγοντα θέματα να ασχοληθούμε. Εκτός όμως αυτής της στάσης έχουμε και την αναίδεια να τους ζητούμε να διαλέξουν με ποιους θέλουν να ζήσουν, να ανεξαρτητοποιηθούν και να απογαλακτιστούν, από την Τουρκία. Ρωτούμε όλους αυτούς που αψηφώντας τον κίνδυνο του κατοχικού στρατού διαδηλώνουν έξω από την τουρκική πρεσβεία τερματισμό της κατοχής, αν θέλουν λύση.

Στα ερωτήματα αυτά, δηλαδή λύση και απεξάρτηση, δεν είναι η πρώτη φορά που μας απαντούν. Εκτός της σαφέστατης απάντησης του 2004 συνεχώς διατρανώνουν τη θέλησή τους. Είναι καιρός να είμαστε ειλικρινείς. Αντί να τους ρωτούμε αν θέλουν να ζήσουν μαζί μας, ας απευθύνουμε αυτό το ερώτημα σε εμάς. Αν δηλαδή θέλουμε να ζήσουμε μαζί τους.

Στο θέμα της απεξάρτησης από την Τουρκία και εδώ είμαστε ανειλικρινείς. Αν κόψουν τον ομφάλιο λώρο, από πιο λώρο θα «τρέφονται»; Αν φύγει η Αϊσιέ, όπως λέει ο Σενέρ Λεβέντ, πια Αϊσιέ θα αναλάβει να πληρώνει; Μήπως είμαστε διατεθειμένοι να τους βοηθήσουμε; Μήπως είμαστε διατεθειμένοι να εφαρμόσουμε τη ρήση του Χριστού «ο έχων δύο χιτώνας μεταδότω τω μη έχοντι»; Ασφαλώς όχι. Εδώ όσους χιτώνες και να έχουμε δεν δίνουμε σε Ε/κ και θα δώσουμε στους «αλλόθρησκους»;

Όσον αφορά την οικονομική κρίση που τους μαστίζει θα έπρεπε να τους καταλάβουμε. Τέτοιες καταστάσεις τις ζήσαμε στο πετσί μας. Σίγουρα η εξάρτηση των κατεχομένων από την Τουρκία δεν είναι μόνο οικονομική αλλά σε όλους σχεδόν τους τομείς, με το φαινόμενο αυτό να έχει πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Όμως στον οικονομικό τομέα μήπως εμείς είμαστε ανεξάρτητοι; Αυτοί τουλάχιστον είναι διαχρονικά εξαρτημένοι από τη δική τους μητέρα πατρίδα. Εμείς από όποια «πατρίδα» πληρώνει. Ξεχάσαμε τους Λιβανέζους, τους Γιουγκοσλάβους με τα κεφάλαια Μιλόσεβιτς και τώρα τις εξαρτήσεις από τους Ρώσους, τους Κινέζους και ποιος ξέρει αύριο από ποιους. Είναι καιρός για αυτοκριτική. Ας απογαλακτιστούμε πρώτα εμείς από τον κάθε ξένο ολιγάρχη και μετά να μιλούμε για εξαρτήσεις. Ας καταλάβουμε επιτέλους ότι όταν βρίσκεσαι σε γυάλινο κλουβί δεν μπορείς να ρίχνεις πέτρες. Εμείς εν καιρώ κρίσης τι κάναμε; Πουλήσαμε την ψυχή μας στο διάβολο, εξυπηρετώντας τον κάθε ξένο βοηθώντας τον να νομιμοποιήσει τα αμφιβόλου προελεύσεως και νομιμότητας κεφάλαια; Αυτοί τουλάχιστον στα οικονομικά υποχρεωτικά πουλούν την ψυχή τους διαχρονικά στον ίδιο διάβολο. Εμείς σε όποιον βρούμε. Σε όποιον πληρώνει περισσότερο. Το «άλα ούνα, άλα ντούε, άλα τρε» το αναγάγαμε εδώ και πολλά χρόνια σε επιστήμη.

Θεωρητικά και εμείς ζητούμε λύση. Όμως μόνο θεωρητικά. Όταν δεν υπάρχει προοπτική λύσης τότε οι φωνές για επανένωση εντείνονται. Όταν όμως έρθει η ώρα της κρίσης, δηλαδή να αποδείξουμε και έμπρακτα ότι θέλουμε μια ομοσπονδιακή λύση, τότε αρχίζουμε τις παλινδρομήσεις, τις μεταλλάξεις, τα «ναι μεν αλλά», τις νέες στρατηγικές και τα σωστά περιεχόμενα. Θεωρητικοί ήμαστε. Τασσόμαστε υπέρ της λύσης μόνο όταν σιγουρευτούμε ότι δεν μπορεί να υπάρξει. Δυστυχώς είμαστε πατριώτες του θεαθήναι, του καναπέ, των κούφιων συνθημάτων και των μεγάλων λόγων.

Ας σταματήσουμε λοιπόν τις νουθεσίες προς τους Τ/κ. Ας προβληματιστούμε πρώτα εμείς. Ας απαντήσουμε πρώτα εμείς αν θέλουμε επανένωση της πατρίδας μας. Με απλά λόγια, αυτοί θέλουν, εμείς θέλουμε;