Είμαι «εν ζωή»

ΕΧΕΤΕ ΔΙΑΒΑΣΕΙ το χθεσινό μου ρεπορτάζ για τον Δώρο Λοΐζου και ποιος ή ποιοι τον δολοφόνησαν τον Αύγουστο του 1974; Όχι; Χάσατε. Χάσατε από τη διασκέδασή που πρόσφερε η ΕΔΕΚ. Σε γενικές γραμμές ενημερώνω, για όσους δεν διάβασαν το ρεπορτάζ, πως η ΕΔΕΚ, που επί όλων των προέδρων της Δημοκρατίας, με εξαίρεση τον σημερινό, ήταν πάντα στην εξουσία ή δίπλα από την εξουσία, που ευτύχισε να έχει δύο προέδρους της Βουλής και δύο υπουργούς, ο ένας μάλιστα στο υπουργείο Δικαιοσύνης, δηλαδή στο υπουργείο της Αστυνομίας, υποστήριξε ότι η ίδια δεν έχει καμιά ευθύνη για τη μη εξιχνίαση του εγκλήματος και πως τέτοια ευθύνη έχουν οι συντάκτες της «Αλήθειας» που δεν ρωτούσαν…!

ΙΔΟΥ ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ μας έγραψε η εκπρόσωπος Τύπου της ΕΔΕΚ Μαρία Παναγιώτου: «…επιτρέψετέ μου να σας θυμίσω πως κάποιοι από τους σημερινούς συντάκτες και δημοσιογράφους της εφημερίδας ‘‘Αλήθεια’’ που βρίσκονται εν ζωή, ήταν σε ενεργή δημοσιογραφική δράση ήδη από τον Αύγουστο του 1974, όπου έγινε το έγκλημα καθώς, επίσης, και όταν το ζήτημα είχε συζητηθεί και στην κυπριακή Βουλή. Θα είχε ενδιαφέρον να γνωρίζουμε τι έκαναν τόσα χρόνια για το όλο ζήτημα; Ρώτησαν στις κατά καιρούς συνεντεύξεις που έκαναν στους αρμόδιους, όταν ακόμα ήταν εν ζωή, τι έγινε με τους δολοφόνους του Δώρου Λοΐζου;».

Η ΜΑΡΙΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ είναι νεαρή κοπέλα και τον Αύγουστο του 1974 ήταν αγέννητη. Συνεπώς, δεν γνωρίζει τα γεγονότα, άρα αυτά που μας γράφει δεν είναι δικά της, αλλά εντολές κάποιων άλλων, σίγουρα της ηγεσίας της ΕΔΕΚ.

ΣΗΜΕΡΙΝΟΙ συντάκτες της «Αλήθειας» που έζησαν τα γεγονότα και σήμερα «βρίσκονται εν ζωή» είμαστε τρεις. Ο Αλέκος Κωνσταντινίδης, ο γηραιότερος, εγώ και ο Πάμπος ο Χαραλάμπους. Οι υπόλοιποι συντάκτες της «Αλήθειας» είναι νεαρά παιδιά, που ήταν αγέννητα το 1974. Φυσικά, το 1974 ούτε εγώ ούτε ο Πάμπος είμασταν δημοσιογράφοι. Στρατιώτες είμασταν και μετά φύγαμε για Ελλάδα για σπουδές. Στη δημοσιογραφία μπήκαμε τη δεκαετία του ’80, συνεπώς δεν προλάβαμε να ασχοληθούμε με την προ μερικών ετών δολοφονία του Δώρου Λοΐζου.

ΑΡΑ, η αιχμή της ΕΔΕΚ πιάνει τον Αλέκο Κωνσταντινίδη. Όμως δεν θ’ απαντήσω εγώ εκ μέρους του κ. Κωνσταντινίδη. Αλλά απ’ ότι ξέρω, ο Αλέκος έγραψε πολλές φορές για τη δολοφονία, υποβάλλοντας και καυτά ερωτήματα, με την ΕΔΕΚ να κλείνει τα μάτια και να μην απαντά. Ο Αλέκος έγραφε και για τον Συνεργατισμό. Και δέχτηκε βόμβα στο αυτοκίνητό του, χωρίς να συγκινηθεί κανένας, ούτε από την ΕΔΕΚ, που δεν τόλμησε να ζητήσει εξιχνίαση του εγκλήματος. Ο Αλέκος έγραφε και για την εταιρεία της ΕΔΕΚ, που μόνο μέσω αυτής μπορούσες τότε να κάνεις εξαγωγές στη Λιβύη («Συπρολίβια» αν θυμούμαι καλά ήταν το όνομά της) και άρπαζε αγωγές.

ΣΥΝΕΠΩΣ, από τη στιγμή που η ΕΔΕΚ, που ήταν πάντα δίπλα από την εξουσία, που ευτύχισε να έχει και υπουργό της Αστυνομίας δικό της στέλεχος, δεν πίεσε για να εξιχνιαστεί το έγκλημα, γιατί να πιέζουμε εμείς; Για να φάμε καμιά βόμβα; Ή για να γίνουμε ψευτο-ήρωες, όπως τόσοι άλλοι…

Top News