Blogs


Κυπριακή κουλτούρα συντήρησης της διαπλοκής, της διαφθοράς και της κακοδιαχείρισης

Το σημείο αναφοράς ή ένα από τα σημεία αναφοράς που σηματοδοτούν την αλλαγή στο επίπεδο της ωριμότητας μιας κοινωνίας, στην προκειμένη της κυπριακής, μέσα στο σύγχρονο οικονομικοπολιτικό περιβάλλον, μπορεί να καθορίζεται από τις ίδιες τις επιταγές των ψηφοφόρων ή/και των μόνιμων κατοίκων της χώρας, υπό το πρίσμα της ικανότητας τους να αντιληφθούν το μέγεθος της ζημιάς που προκαλεί στους ίδιους (διά της ζημιάς στις κοινωνικές, πολιτικές και οικονομικές δομές του κράτους) η διαφθορά, η διαπλοκή και η ανικανότητα των κρατούντων τα ηνία να διορθώσουν και να εξυγιάνουν τις εν λόγω δομές.

ΤΟΥ ΘΑΝΑΣΗ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

Ακούγονται συχνά στον δημόσιο διάλογο διάφορες (εν είδει ελαφρυντικού) παραδοχές, από ανθρώπους που φέρουν μικρό ή μεγάλο μερίδιο ευθύνης για μια κατάσταση.

Παραδείγματος χάριν:

- Το προηγούμενο διάστημα, σε συνέντευξη του στο OMEGA, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ήτοι ο Αρχηγός του Κράτους, άφησε αιχμές για τις φορολογικές δηλώσεις των γιατρών. Παρόλα αυτά, καμιά έρευνα δεν άρχισε από την πρώτη στιγμή, και ο Αρχηγός του Κράτους αρκέστηκε στη διαπίστωση. (σσ. Ο έλεγχος, στον οποίο προβαίνει τώρα η ελεγκτική υπηρεσία ήταν προγραμματισμένος).

- Ο Υπουργός Εμπορίου παραδέχτηκε ότι έγιναν λάθος χειρισμοί στην υπόθεση της απώλειας του εμπορικού σήματος του χαλουμιού στη Βρετανία. Καμιά, ωστόσο, απτή επανόρθωση και αποζημίωση της ίδιας της Κυπριακής Δημοκρατίας, του κυπριακού κράτους, από τους υπεύθυνους για τη ζημιά.

- Παλαιότερα ο Γενικός Εισαγγελέας και ο Γενικός Ελεγκτής της Δημοκρατίας αναφέρθηκαν στο μέγεθος της κυπριακής διαπλοκής, και πάει λέγοντας.

"Έκαναν χειρότερα οι άλλοι"...

Αυτά είναι μόνο μερικά, ελάχιστα παραδείγματα. Το ζήτημα, ωστόσο, γίνεται ακόμη πιο επικίνδυνο, με τεκμήριο την πρόσφατη τοποθέτηση του εκπροσώπου της κυβέρνησης αναφορικά με τις ευθύνες για την απώλεια του εμπορικού σήματος του χαλουμιού στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Αφού, λοιπόν, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος παραδέχθηκε (εν είδει ελαφρυντικού) ότι στην υπόθεση αυτή έγιναν "τραγικά και αχαρακτήριστα λάθη, τα οποία πρέπει να διορθωθούν", εξέφρασε την ίδια ώρα τη θέση πως "ζούμε σε μια χώρα, η οποία χρεώθηκε 10δες δισεκατομμύρια, χωρίς να έχουμε κανένα να αναλαμβάνει την ευθύνη". Και διερωτήθηκε "ποιος ήταν που παραιτήθηκε γιατί κατάστρεψε την Κύπρο, γιατί έγινε έκρηξη μεγατόνων στην Κύπρο;" (σσ. εννοεί προφανώς το Μαρί).

Ουσιαστικά, αυτό που προτάσσει ως άλλοθι και ελαφρυντικό είναι τα λάθη και τις παραλήψεις "προηγούμενων". Τραγικό και συνάμα ενδεικτικό της κυπριακής πολιτικής κουλτούρας, αν αναλογιστεί κανείς ότι τα πυρά ανταλλάζονται από ανθρώπους και πολιτικούς που συμμετέχουν διαχρονικά ή διαμοιράζονται την εξουσία.

Το σημείο, λοιπόν, αναφοράς αποτελεί μάλλον την ατομική και συλλογική απαίτηση για απόδοση ευθυνών, με την απειλή της απώλειας της εξουσίας να επικρέμαται.

Απαίτηση για θέσπιση νόμων και διενέργεια απαραίτητων ελέγχων, αποτρεπτικών και μη ευνοϊκών για τη συνέχιση των δικτύων της διαφθοράς , της διαπλοκής, της κακοδιαχείρισης κλπ, έστω σε ένα καταρχήν στάδιο διαχείρισης της υφιστάμενης κατάστασης, με ταυτόχρονη προσπάθεια εξεύρεσης τρόπων δραστικής μείωσης ή αντιμετώπισης της.

Το ζητούμενο

Αν συμφωνήσουμε, μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ότι το κέρδος και η κοινωνική ευημερία προκύπτει μέσα από τη σωστή λειτουργία του οικοδομήματος και αν καθορίσουμε κάποιες αμετάβλητες συνισταμένες αναφορικά με τη σωστή λειτουργία της ελεύθερης αγοράς (όπως τις κωδικοποίησαν οι ίδιοι οι εκφραστές του υφιστάμενου οικονομικού μοντέλου), στις οποίες περιλαμβάνονται η αξιοκρατία, η ανάδειξη ικανών στα κατάλληλα πόστα, η πάταξη της διαφθοράς και της διαπλοκής, που ζημιώνουν την υγιή ανάπτυξη του κεφαλαίου (σε δημόσιο και ιδιωτικό επίπεδο) και καθορίζουν εν πολλοίς την κατάσταση της "υγείας" του σύγχρονου οικονομικού οικοδομήματος, τότε εύκολα μπορεί να γίνει αντιληπτό ότι η "ελεύθερη αγορά" παύει να είναι ελεύθερη όταν καθορίζεται από διαπλεκόμενα συμφέροντα και διεφθαρμένους ανθρώπους.

Πολύ δε περισσότερο, επιτακτική γίνεται η ανάγκη για εκσυγχρονισμό όταν τόσοι νευραλγικοί τομείς χρήζουν μεταρρύθμισης, την ώρα που είναι γενικά παραδεκτό πως από την εύρυθμη λειτουργία των εν λόγω τομέων/δομών εξαρτάται η ευημερία της κοινωνίας. Αν αυτό είναι το ζητούμενο...

Follow me on Twitter @AthanasiouTh