Μετά το συντριπτικό ναι

ΤΟ ΣΥΝΤΡΙΠΤΙΚΟ «ναι» στην απεργία, που εξασφάλισαν χθες οι εκπαιδευτικές οργανώσεις στο «δημοψήφισμα», όπως αδόκιμα και αγράμματα, ονόμασαν την ψηφοφορία ανάμεσα στα μέλη τους, δεν αποτελεί έκπληξη. Από την στιγμή, που οι ηγεσίες τους, εκ του πονηρού και με έκδηλη σκοπιμότητα ενεργούντες, έθεσαν ενώπιον των μελών τους, το ερώτημα απεργία ή όχι, ήταν αυτονόητο ότι το αποτέλεσμα που θα προέκυπτε θα ήταν αυτό.

ΑΝ οι εκπαιδευτικές οργανώσεις ήθελαν πραγματικά και ειλικρινά να δώσουν στα μέλη τους την δυνατότητα να εκφράσουν ελεύθερα και ανόθευτα την άποψη και την θέληση τους, θα έπρεπε να θέσουν ενώπιον τους όχι μόνο το διλημματικό και εκβιαστικό ναι ή όχι στην απεργία, αλλά και μία σειρά άλλων επιλογών, μεταξύ των οποίων οπωσδήποτε και την τελευταία συμβιβαστική απόφαση της κυβέρνησης.

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ωστόσο αυτού από την στιγμή που οι ηγεσίες των εκπαιδευτικών στόχευσαν και μεθόδευσαν αυτό το συντριπτικό ναι στην απεργία, και αν πράγματι πιστεύουν στο δίκαιο του «αγώνα» τους, τώρα δεν έχουν άλλη επιλογή από το να το κάνουν πράξη και να προχωρήσουν άμεσα στο επ’ αόριστον κλείσιμο των σχολείων, αναλαμβάνοντας έτσι και την ευθύνη για την περιπέτεια στην οποία βάζουν την παιδεία, τους μαθητές, τους γονείς και την κοινωνία.

ΚΥΡΙΩΣ ΟΜΩΣ θα αναλάβουν και την πλήρη και αποκλειστική ευθύνη έναντι των μελών τους, από τα οποία θα αποστερήσουν μεροκάματα και μισθούς, σέρνοντας τα σε μία απεργία, η οποία θα καταγραφεί στην ιστορία του κυπριακού συνδικαλιστικού κινήματος, ως η πιο κραυγαλέα περίπτωση «άνευ ουσίας, περιεχομένου και αφορμής», απεργίας.

ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΩΡΑ είναι προφανές ότι η κυβέρνηση αισθάνεται άβολα για την εξέλιξη αυτή, όμως δεν έχει κανένα απολύτως λόγο να νοιώθει ενοχές και ευθύνη για την κατάληξη των πραγμάτων και οφείλει και αυτή να συμβιβαστεί με την πραγματικότητα και να εφαρμόσει σε περίπτωση απεργίας, τις πρόνοιες της νομοθεσίας.

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, παρά τα λάθη που έγιναν στο ξεκίνημα της κρίσης, σε επίπεδο Υπουργείου Παιδείας και τα οποία αφορούσαν κυρίως διαδικαστικούς και επικοινωνιακούς χειρισμούς και όχι την ουσία της διαφοράς,  έδειξε και απέδειξε ότι ήθελε και επεδίωξε την συναινετική λύση της διαφοράς.

Η ΠΡΟΧΘΕΣΙΝΗ απόφαση του υπουργικού είναι η απόλυτη επιβεβαίωση των προθέσεων και διαθέσεων της, έστω και αν οι εκπαιδευτικοί, πέταξαν και αυτή την ευκαιρία στα σκουπίδια, αποδεικνύοντας αυτό που από την αρχή φαινόταν: Ότι δηλαδή, από την αρχή ήθελαν και επεδίωκαν να οδηγήσουν τα πράγματα στα άκρα, για λόγους που κάποια στιγμή οφείλουν όμως να εξηγήσουν και στα μέλη τους αλλά και στην κοινωνία.

Top News