​Μη τα προνόμιά μας, ταράττετε !

ΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ θα μαζευτούν λέει αύριο στην Λευκωσία και θα πορευτούν προς το Προεδρικό Μέγαρο και είναι απόλυτο δικαίωμα τους να το πράξουν. Ένας απογευματινός άλλωστε περίπατος στους δρόμους της Λευκωσίας, είναι ότι πρέπει για να τους ξυπνήσει λίγο από την τρίμηνη «θερινή νάρκη» και να τους ξεμουδιάσει από το 90ήμερο «καθήσι» τους.

ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ όμως που προκύπτει είναι ποιο ακριβώς είναι το αντικείμενο αυτής της πορείας και ποια τα αιτήματα της; Γιατί αν πρόκειται ακριβώς για πορεία και όχι για υγιεινή βόλτα, πρέπει να έχει και αιτήματα και διεκδικήσεις και στόχους. Τι λοιπόν θα ζητήσουν αύριο, όχι από τον Πρόεδρο, αλλά από εμάς τους υπόλοιπους πολίτες και φορολογούμενους αυτού του τόπου, για να προσδοκούν να εξασφαλίσουν την συμπαράσταση και στήριξη μας και να μας φέρουν στο πλευρό τους;

ΜΕ ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ πανό και συνθήματα θα πορευτούν αύριο και τι ακριβώς θα πουν σε όλους εμάς τους υπόλοιπους εργαζόμενους, που εκείνη την ώρα είτε θα σχολνάμε από βαρβάτα και κακοπληρωμένα 8ωρα, 10ωρα και κάποιοι 12ώρα ή θα ετοιμαζόμαστε να αρχίσουμε το νυκτερινό ή και ολονύκτιο καθημερινό μας μεροκάματο ή ακόμα πολύ περισσότερο σε όλους εκείνους που παραμένουν ακόμη άνεργοι και δεν έχουν στον ήλιο μοίρα σε αυτό τον τόπο, που κουράστηκε και απηύδησε πλέον να έχει εργαζόμενους και πολίτες δύο ταχυτήτων και κατηγοριών;

ΘΑ ΜΑΣ ΠΟΥΝ ότι κινδυνεύουν οι θέσεις εργασίας τους ή μήπως ότι απειλούνται οι έτσι και αλλιώς προνομιακές αποδοχές τους; Ή μήπως θα μας πουν ότι με την κατάργηση ενός ή δύο 40λεπτων απαλλαγών, αλλοιώνονται οι όροι εργοδότησης τους;  Ή ότι απειλείται ο συνδικαλισμός και το δημόσιο σχολείο γιατί η κυβέρνηση αποφάσισε επιτέλους να στείλει πίσω στα σχολεία όλους εκείνους τους εκπαιδευτικούς που το έπαιζαν «εργατοπατέρες» με λεφτά του δημοσίου, άρα τα δικά μας, και υποχρεωνόταν να προσλαμβάνει άλλους τόσους για να καλύπτουν τις δικές τους χαμένες ώρες διδασκαλίας;

ΟΤΙ ΚΑΙ ΝΑ μας πουν είναι ξεκάθαρο ότι αυτός ο «αγώνας» δεν έχει ούτε βάση, ούτε αντικείμενο, ούτε δίκαιο, παρά μόνο είναι μία  άστοχη και άκαιρη προσπάθεια μίας μικρής ομάδας κακομαθημένων και παραχαϊδεμένων εκπαιδευτικών, που δίνουν τον «υπέρ πάντων αγών», για να διατηρήσουν και διαφυλάξουν προσωπικά ωφελήματα και προνόμια. Και είναι κρίμα αλλά και συνάμα αυτοκαταστροφικό και για την ίδια την μεγάλη πλειοψηφία των εκπαιδευτικών να αφήνεται να γίνεται άβουλο πιόνι, σε ένα τέτοιο παιχνίδι.

Η ΠΑΙΔΕΙΑ έχει πάρα πολλά προβλήματα και χρήζει εκ βάθρων αναδιοργάνωσης και σε αυτά έπρεπε να εστιάζει ένα υγιές εκπαιδευτικό συνδικαλιστικό κίνημα και όχι στην διατήρηση των προνομίων των λίγων. Και αν η παρούσα σύγκρουση γινόταν γι αυτό τον λόγο και με αυτό το αίτημα, την πλήρη δηλαδή και εκ βάθρων αναδιάρθρωση της παιδείας μας, ναι οι εκπαιδευτικοί θα μας είχαν σήμερα όλους δίπλα τους και ένας τέτοιος αγώνας θα γινόταν αυτόματα, αγώνας και υπόθεση όλης της κοινωνίας.

ΤΩΡΑ είναι απλά και μόνο μία απόπειρα διατήρησης και διαιώνισης κακώς εχόντων και για αυτό το σύνολο της κοινωνίας είναι και πρέπει να είναι, όχι απλά αδιάφορο, αλλά απέναντι και εναντίον της.

Top News