Breaking News
Ο από μηχανής Θεός

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η εμπλοκή του κ. Κοτζιά στο κυπριακό ήταν η πιο ενεργή που είχε ποτέ Έλληνας ΥΠΕΞ. Μετά τις συνομιλίες στην Ελβετία έγινε το πρόσωπο της ημέρας. Ο ίδιος μάλιστα καυχιέται ότι είναι ο πρώτος που έθεσε το εθνικό θέμα στην ορθή του διάσταση. Με περισσή αλαζονεία μίλησε για τεράστιες επιτυχίες και κεκτημένα που αυτός επέτυχε.

Στην Κύπρο οι θέσεις του αγκαλιάστηκαν σχεδόν από όλους. Το απορριπτικό μέτωπο τον θεωρούσε το σύμβολο των αγώνων του Κυπριακού Ελληνισμού. Στον ΔΗΣΥ, αν και στα πρώτα στάδια της διαδικασίας υπήρξε μεγάλη αντίδραση για τις πολιτικές του, στο τέλος οι θέσεις του υιοθετήθηκαν πλήρως. Πάμε χέρι - χέρι δήλωνε ο Γιαννάκης Κασουλίδης. Μάλιστα, όπως λένε οι κακές γλώσσες, στην αρχή η αντιπαράθεση μαζί του έφτασε σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις με βρισιές και βαρετές κουβέντες.

Ο Νίκος Κοτζιάς αποδείχθηκε τελικά ο από μηχανής Θεός σχεδόν για όλους. Ήταν το ότι περίμεναν την κατάλληλη στιγμή. Εκτός του ότι το κυπριακό βοήθησε τα μέγιστα την προσωπική του πολιτική ανέλιξη, τους βόλεψε όλους.

Οι απορριπτικοί βρήκαν τον άνθρωπό τους. Απέκτησαν το λάβαρο των αγώνων τους. Τον εθνοσωτήρα, ένα ίνδαλμα που από καιρό αναζητούσαν.

Στο κυβερνών κόμμα, ενόψει εκλογών, έδωσε λύσεις σε πολλά θέματα. Ήταν η θαυματουργή διέξοδος για πολλά διλήμματα. Η υιοθέτηση των θέσεών του έδωσε το ακλόνητο άλλοθι της μετάλλαξης στο εθνικό ζήτημα. Με πρόσχημα την ανάγκη σύμπνοιας Αθηνών - Λευκωσίας, ο Έλληνας ΥΠΕΞ έδωσε την κατάλληλη στιγμή τον τρόπο απαλλαγής από ανανικές ετικέτες, από ρεαλιστικές πολιτικές, από «ενδοτικές» θέσεις και «μειοδοτικές» ταμπέλλες. Ακόμα ανεβαίνοντας στο σκάφος Κοτζιά, έγινε κατορθωτή η ζητούμενη προσέγγιση με τις θέσεις του απορριπτικού μετώπου. Για όλους λοιπόν σημείο αναφοράς ο Νίκος Κοτζιάς. Όλοι θυμούνται μέχρι και τον Αβέρωφ Νεόφυτου, σε δηλώσεις του να καταλήγει με το, «Το είπε και ο κύριος Κοτζιάς».

Το ΑΚΕΛ από την άλλη αν και διαφωνούσε κάθετα, οι ιδεοληψίες του δεν το άφησαν να έρθει σε αντιπαράθεση μαζί του. Πως θα μπορούσε το κομουνιστικό κόμμα της Κύπρου να έρθει σε αντιπαράθεση με την πρώτη αριστερή κυβέρνηση της Ελλάδος και ειδικότερα με τον επικεφαλής της Ιδεολογικής Επιτροπής του ΚΚΕ, όταν γραμματέας ήταν ο Χαρίλαος Φλωράκης.

Και ενώ όλο το πολιτικό σκηνικό ήταν το ιδανικό για όλους, ήρθαν γεγονότα που έφεραν τα πάνω κάτω. Για το απορριπτικό μέτωπο, ο εθνοσωτήρας έκανε το μεγάλο λάθος. Υπέπεσε στο «προπατορικό αμάρτημα». Οι ρεαλιστικές του θέσεις στο μακεδονικό τους απογοήτευσαν πλήρως. Οι μονίμως βροντοφωνάζοντες τα μεγάλα ΟΧΙ δεν περίμεναν από τον δικό τους άνθρωπο να πει το μεγάλο ΝΑΙ. Αν και δεν τον κατηγόρησαν επίσημα έπαυσε να είναι το σύμβολο των αγώνων τους.

Στο κυβερνητικό στρατόπεδο άλλοι εγκλωβισμένοι και άλλοι βολεμένοι με το φαινόμενο Κοτζιά και τις θέσεις του, τρέχουν και δεν φτάνουν. Τώρα που τέλειωσε ο χρόνος περισυλλογής και ήρθε η ώρα των αποφάσεων, τώρα που τα μεγάλα λόγια και τα κούφια συνθήματα θα πρέπει να δώσουν τη θέση τους στις πικρές αλήθειες, προσπαθούν να απεγκλωβιστούν από τα μεγάλα «μηδέν», τις διαδικασίες «ανοικτού τέλους» και την ορθή διάσταση του κυπριακού που εδώ και μισό αιώνα μόνο αυτός κατάφερε να θέσει. Τώρα αίφνης, το μηδέν στρατό και μηδέν εγγυήσεις από την πρώτη μέρα, έγιναν μαξιμαλιστικές θέσεις (συνέντευξη Αβέρωφ Νεόφυτου στην «Αλήθεια» 15 Αύγουστου).  

Ακόμα φοβούμενοι μήπως και ο «αθυρόστομος» κ. Κοτζιάς αποκαλύψει πολλά για τα διαμειφθέντα στο Crans Montana, όπως είχε κάνει με το άτυπο έγγραφο, ένας - ένας χαμηλώνει τους τόνους και μιλά πλέον για ρεαλιστικές θέσεις και τους τεραστίους κινδύνους που ελλοχεύει ένα νέο ναυάγιο ή το χειρότερο η οριστικοποίηση του αδιέξοδου.

Τώρα που κατάλαβαν, όσοι κατάλαβαν βέβαια ή καλύτερα όσους οι εξαρτήσεις τους αφήνουν να καταλάβουν, ότι το σκάφος Κοτζιά οδηγεί το εθνικό μας θέμα σε αχαρτογράφητα νερά με ορατό το ενδεχόμενο να πέσουμε στα βράχια, και ο ίδιος πλέον κατέβηκε και αρμενίζει για άλλους ρεαλιστικούς προορισμούς, ένας - ένας προσπαθούν να διαχωρίσουν την θέση τους.

Δυστυχώς όμως τα βράχια είναι πλέον σε απόσταση αναπνοής. Στην ουσία μια ανάσα από τα βράχια βρισκόμαστε. Το μόνο που μας έμεινε να ελπίζουμε, είναι να μπορέσουμε με μια μανούβρα της τελευταίας στιγμής να αλλάξουμε ρότα. Αν υπάρχουν δηλαδή τα περιθώρια με ένα ελιγμό να αποφύγουμε την πρόσκρουση. Διαφορετικά…