Breaking News
Οι δύο άγγελοι

Θα ήταν πολύ δύσκολο ακόμα και να σκεφτούν να πληγώσουν λεκτικά τα δύο κοριτσάκια…

Του Μίκη Κασάπη

Θα ήταν πολύ δύσκολο να αρνηθούν ακόμα και τη πιο «παράλογη» απαίτηση τους…

Ακόμα και στην επιμονή των παιδιών για κάτι μη λογικό και ανέφικτο,θα σκέφτονταν άλλες λύσεις ,πιο συμβιβαστικές …και με τελική επιλογή το θέλημα των κοριτσιών…

Όταν τα βράδια πήγαιναν για ύπνο παρακαλούσαν την Παναγία να τα έχει καλά…

Προσδοκούσαν τις καλοκαιρινές διακοπές για τις ατελείωτες βόλτες στο λεγόμενο πράσινο παράδεισο της «αργυρής ακτής»!

Περίμεναν τα ήσυχα εκείνα τα βράδια να περιγράψουν κάτω από τον αττικό ουρανό και την μεγάλη πανσέληνο τη ζωή που πέρασαν σε κάποια δύσκολα χρόνια…

Για τα κατορθώματα του πατέρα τους ή τις ζαβολιές της μάνας τους τότε ως παιδιά και αυτοί…

Και οι συμβουλές…

Ένα τεράστιο αποθεματικό από την σοφία των χρόνων και από τις πολλές εικόνες που είδαν τα μάτια τους …

Μια τεράστια « αποθήκη» συναισθημάτων ήταν η καρδιά τους μέσα στη μοναξιά της τρίτης ηλικίας!

Ισχυρά σημεία αναφοράς το «αύριο» που περικλειόταν στα τέσσερα όμορφα μάτια των δύο…

Ωκεανοί χαράς μα και ικανοποίησης ότι έφτασαν να δουν εγγόνια και να νοιώσουν ότι ο όμορφος κύκλος της ζωής τους συμπληρώνεται δημιουργικά και με αγάπη για τους δυο αγγέλους!

Και οι άγγελοι…

Έκθαμβοι στη θωριά του παππού και της γιαγιάς..

Ένοιωθαν αυτό που δεν νοιώθουν τα παιδιά με τους γονείς τους πολλές φορές…

Την ικανοποίηση του απεριόριστου…

Της χωρίς όρια προσέγγισης αγάπης του παππού και της γιαγιάς…

Ίσως το «σ’ αγαπώ» να έβγαινε πιο εύκολα σ αυτούς όταν έφευγαν με τους γονείς τους και ανανέωναν το ραντεβού τους για να ξαναβρεθούν ,την άλλη εβδομάδα με το κλείσιμο των σχολείων…

Οι δύο άγγελοι έκαναν τα δικά τους όνειρα…

Ήξεραν ότι θα βρίσκονταν σε μια απέραντη αγκαλιά γεμάτη ζεστασιά και αγάπη…

Ήξεραν ότι ήταν το δικό τους καλοκαίρι…

Αυτά τα καλοκαίρια τα ονειρικά…

Και όμως δεν υπολόγισαν την ανθρώπινη αδυναμία να επιβληθεί σώνει και καλά στη δύναμη της  φύσης!

Δεν υπολόγισαν την αυθαιρεσία και την ανοησία της εξουσίας…

Δεν υπολόγισαν τα αρρωστημένα μυαλά αυτών που η ελληνική  γλώσσα τους αποκαλεί εμπρηστές…

Εμπρηστές της χαράς και του ονείρου αθώων ανθρώπων..

Ο πατέρας «είδε» στο βίντεο τους δύο αγγέλους του…

Πίστευε στο όνειρο…

Αυτό που έδινε χαρά στους αγγέλους κοντά στο παππού και στη γιαγιά κάθε καλοκαίρι…

Με τη διαφορά ότι αυτό αποδείχθηκε όνειρο απατηλό…

Ήταν μια προσδοκία που χάθηκε και κάηκε στις φλόγες μιας ακτής που δεν είναι πια αργυρή…

Τα τρυφερά χεράκια των αγγέλων έσφιγγαν με περισσότερη δύναμη αυτά του παππού και της γιαγιάς την ώρα της δύσκολης διαφυγής…

Της διαδρομής που είχε τέλος την άκρη του γκρεμού…

Εκεί που έμελλε να ήταν το τέλος του ονείρου!

Ίσως εκείνη την ώρα να ένοιωσαν για πρώτη φορά τον φόβο του θανάτου..

Αυτή τη φορά ένοιωθαν μια διαφορετική «ζεστασιά»! Άρχισαν να βγάζουν τα δικά τους φτερά…

Όχι αυτά τα οποία ως συνήθως λέμε στους νέους όταν ενηλικιώνονται…

Τα άλλα φτερά…

Αυτά τα οποία οδηγούν τις ψυχές ακόμα πιο ψηλά!

Τα βήματα έγιναν πιο γοργά , συμβάδιζαν με τους κτύπους της καρδιάς τους…

Η μεγάλη αγκαλιά του παππού και της γιαγιάς φάνηκε για πρώτη φορά τόσο δα μικρή για να προστατεύσει σωματικά τους δυο αγγέλους…

Τα φτερά ήδη μεγάλωσαν και οι δύο άγγελοι «έπρεπε» να πετάξουν εκεί που δεν υπάρχει πόνος και φόβος…

Τελικά κατάφερε η ανθρώπινη ανοησία να οδηγήσει τα δύο κοριτσάκια με γρατσουνιές ψυχής στην ομάδα των αγγέλων….

Και ο πατέρας …η μάνα…;

Τους ρώτησε κανείς…

Κανένας …και τίποτα

Στάχτη και αποκαΐδια…

Ο χρόνος, ίσως…

Top News