Προς εκπαιδευτικούς, συνδικαλιστές και μη

ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΩ αν οι επόμενες λίγες μέρες θα φέρουν, κάποια αμοιβαία αποδεκτή λύση, στο θέμα της παιδείας, όπως όλοι ευχόμαστε, ή θα σημάνουν την οριστική και άνευ επιστροφής ρήξη και σύγκρουση, με τις αυτονόητες συνεπακόλουθες επιπτώσεις, στην ομαλή έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς.

ΕΚΕΙΝΟ όμως που γνωρίζω είναι ότι οι δύο πλευρές (υπουργείο και εκπαιδευτικές οργανώσεις), ήλθε η ώρα να αφήσουν τα παιχνίδια, τα πείσματα, τα γινάτια, τους τακτικισμούς και τους εγωισμούς και να συνειδητοποιήσουν ότι έφθασε το πλήρωμα του χρόνου και από εδώ και μπρός οι ευθύνες, όποιου παρεμβάλλει εμπόδια στην εξεύρεση λύσης, θα ζυγίζονται πολύ πιο βαριά και αυστηρά, από την κοινωνία.

ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ και οι δύο πλευρές είχαν την «πολυτέλεια», λόγω του νεκρού σχολικού χρόνου, να παίζουν εκ του ασφαλούς και να «πουλούν» τσάμπα μαγκιές. Και λέω και οι δύο πλευρές, γιατί έστω και αν είμαι εξ εκείνων που θεωρούν ότι επί της ουσίας της διαφοράς, το δίκαιο σε αυτή την υπόθεση, είναι στην κυβερνητική πλευρά, από την άλλη αναγνωρίζω ότι υπήρξαν και  παντελώς λανθασμένοι και μη υποβοηθητικοί χειρισμοί εκ μέρους του αρμόδιου υπουργείου και υπουργού.

ΓΙΑ ΝΑ ΒΑΖΟΥΜΕ όμως τα πράγματα στην πραγματική τους διάσταση, άλλο οι διαδικαστικοί ανεπιτυχής χειρισμοί του υπουργείου και εντελώς άλλο η πεισματική εμμονή και παντελώς αρνητική και αδιάλλακτη στάση που τηρεί η συνδικαλιστική πλευρά, επί της ουσίας της διαφοράς.

Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ, έχει διαμορφωμένη άποψη επί της ουσίας της διαφοράς και σύσσωμη κατανοεί και έχει απολύτως ξεκάθαρα δύο πράγματα: Πρώτον ότι ο εξορθολογισμός των δαπανών της παιδείας, πρέπει να γίνει πάραυτα και ενόσω υπάρχουν (αν υπάρχουν ακόμα), κάποια περιθώρια και δεύτερον ότι ο «αγώνας» των εκπαιδευτικών, δεν γίνεται ούτε για την διάσωση του δημόσιου σχολίου και την βελτίωση και αναβάθμιση της παιδείας, όπως διατείνονται, ούτε και για την υπεράσπιση κεκτημένων, όρων απασχόλησης και απολαβών, που από κανένα δεν απειλήθηκαν και δεν απειλούνται.

Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ, αντιλαμβάνεται πολύ καλά ότι όλος αυτός ο ντόρος και φασαρία, αλλά και το ενδεχόμενο η νέα σχολική χρονιά να τιναχθεί στον αέρα, γίνεται για ένα και μοναδικό λόγο: Για την διατήρηση κάποιων ΠΡΟΝΟΜΙΩΝ, γιατί για τέτοια πρόκειται, για χαριστικά προνόμια, που δόθηκαν προ πολλών δεκαετιών και σε εντελώς άλλες εποχές και απολαμβάνουν μάλιστα όχι όλοι οι εκπαιδευτικοί, παρά μόνο μία μικρή μερίδα τους, δηλαδή οι λίγοι «συνδικαλιστές»  και οι μερικές εκατοντάδες άλλοι, λόγω εξωδιδακτικών καθηκόντων και αρχαιότητας.

ΕΠΙΣΗΣ η κοινωνία, εκτιμά ότι η τελευταία κίνηση του υπουργού, να προτείνει όπως οι απαλλαγές που θα καταργηθούν αντικατασταθούν με μοριοδότηση για σκοπούς προαγωγής, είναι μία πολύ θετική εξέλιξη και ένα μήνυμα καλής θέλησης, από κυβερνητικής πλευράς.

ΑΥΤΑ ΛΟΙΠΟΝ  οφείλουν, όχι να αγνοήσουν και υποτιμήσουν, αλλά να λάβουν πολύ σοβαρά υπόψη τους και οι συνδικαλιστές εκπαιδευτικοί, προτού πουν την τελευταία κουβέντα τους στις κρίσιμες συναντήσεις των επόμενων ημερών, αλλά και η ολότητα των εκπαιδευτικών, προτού αποφασίσει αν θα συναινέσει  και θα γίνει συνυπεύθυνη στο αδικαιολόγητο κλείσιμο των σχολείων, πριν καν ανοίξουν, απλά και μόνο για χάριν των προνομίων των λίγων και «εκλεκτών» αλλά και για να ικανοποιήσει τον εγωισμό κάποιων συνδικαλιστών τους.

Top News