Τρεις «προέδροι», ένας «δάσκαλος»

Παρακολουθώντας χθες το πρωί στο ραδιόφωνο μια συζήτηση για την «κρίση στην Εκπαίδευση», όπως ονομάζεται ο φαιδρός πόλεμος που ξέσπασε κατακαλόκαιρα στη νήσο, άκουσα τη δημοσιογράφο του κρατικού ραδιοφώνου να καλεί τον αντιπρόεδρο της ΟΕΛΜΕΚ να σχολιάσει τις επαφές που οι συνδικαλιστικές οργανώσεις των εκπαιδευτικών είχαν με την κυβέρνηση για το θέμα της τελευταίας πρότασης της κυβέρνησης προς τους εκπαιδευτικούς. 

Ο αντιπρόεδρος της Οργάνωσης Ελλήνων Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης, διέψευσε την πληροφορία, λέγοντας ότι «οι τρεις προέδροι», εννοώντας τους προέδρους των τριών εκπαιδευτικών οργανώσεων, «δεν είχαν καμιά επαφή» κλπ, κλπ. Οι τρεις «προέδροι» στον πληθυντικό μας κάνουν έναν «προέδρο» στον ενικό θα έπρεπε να ξέρει ο εκπαιδευτικός που τυγχάνει να είναι αντιπρόεδρος και όχι «αντιπροέδρος» της Οργάνωσης των Ελλήνων Δασκάλων Μέσης.

Τα προπαροξύτονα ουσιαστικά σε -ος κατεβάζουν τον τόνο στην παραλήγουσα στη γενική του ενικού και στη γενική και αιτιατική του πληθυντικού: ο δάσκαλος - του δασκάλου - των δασκάλων - τους δασκάλους, και ποτέ στην ονομαστική του πληθυντικού. Στην ονομαστική ο τόνος παραμένει στην προπαραλήγουσα και στον ενικό και στον πληθυντικό: ο δάσκαλος – οι δάσκαλοι, ο πρόεδρος – οι πρόεδροι, ο υπόκοσμος – οι υπόκοσμοι.

Για να τονίζεται η παραλήγουσα στην ονομαστική του πληθυντικού, θα πρέπει να τονίζεται και στην ονομαστική του ενικού: ο διχοτόμος – οι διχοτόμοι.

Οι «κατοίκοι», οι «ελέγχοι», οι «προέδροι» και οι «δασκάλοι», με τα οποία μας ταλαιπωρούν συχνά πυκνά οι δάσκαλοι και οι πολιτικοί μας από τα ραδιόφωνα και τις τηλεοράσεις, δεν είναι ελληνική γλώσσα, αλλά λανθασμένη ντοπιολαλιά και κακόγουστη. Όμως η στήλη δεν είναι γλωσσική για να ενδιατρίβει σε τέτοια θέματα, παρ’ όλο που η ευκαιρία που μας δίνει ο αντιπρόεδρος της ΟΕΛΜΕΚ προσφέρει ιδέες για το θέμα που απασχολεί εδώ και δυο μήνες την επικαιρότητα. Το θέμα του δημόσιου σχολείου από τη μια και της αξιοπρέπειας των εκπαιδευτικών από την άλλη.

Ο αντιπρόεδρος της Οργάνωσης Ελλήνων Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης χαρακτηρίζοντας τους γονείς ως παραδουλεύτρες του υπουργού Παιδείας, τον υπουργό Παιδείας ως εμπαθή, τον γενικό ελεγκτή ως ανεκδιήγητο, την Χρυστάλλα ως γραφική, την κυβέρνηση ως γελοία και τις δηλώσεις του γενικού ελεγκτή ως παπαριές, γίνεται άριστο πρότυπο ηγέτη του εκπαιδευτικού κόσμου, διασώζει την αξιοπρέπεια των εκπαιδευτικών και θεμελιώνει γερά το δημόσιο σχολείο.

ΥΓ: Ο αντιπρόεδρος της ΟΕΛΜΕΚ απέρριψε ήδη και την μεταλλαγμένη πρόταση της κυβέρνησης προειδοποιώντας ότι «θα γονατίσουν, πού θα πάνε, θέλουν δεν θέλουν…».