Ύμνος και θρήνος για το χαμένο Συνεργατισμό

Η θυσία της Ιφεγένειας και το χρηματοπιστωτικό σύστημα

Σχεδόν όλοι όσοι πέρασαν από την Ερευνητική Επιτροπή για τον Συνεργατισμό έχουν μπλέξει το εγκώμιο αυτής της «κοινωνικής κατάκτησης», αυτού του «επιτεύγματος της κυπριακής κοινωνίας» που κατέρρευσε μέσα σε θρήνους και οδυρμούς. Σχεδόν όλοι καταγγέλλουν άλλους για την κατάρρευση, αποκαλύπτουν σκοπιμότητες και σατανικούς σχεδιασμούς εις βάρος, φτάνοντας να υποστηρίξουν ότι θυσιάστηκε για να διασωθεί το χρηματοπιστωτικό σύστημα της Κύπρου. Αλλά το πρόβλημα του «συνεργατικού θαύματος», δεν ήταν το χρηματοπιστωτικό σύστημα του τόπου, αλλά το ότι ο Συνεργατισμός έπαψε να είναι συνεργατισμός και μεταλλάχτηκε σε χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Είχα την ευκαιρία πρόσφατα να επικαλεστώ ένα αξιόλογο άρθρο του συνάδελφου Πανίκου Χαραλάμπους, ο οποίος θύμιζε πως ο Συνεργατισμός έχασε τον προσανατολισμό του εδώ και πολλά χρόνια όταν, από συνεργατικό κίνημα που στόχευε στην κοινωνικοοικονομική ανάπτυξη των περιφερειών και τη στήριξη των μικρομεσαίων ομάδων του πληθυσμού, θέλησε να γίνει ένας εμπορικός τραπεζικός οργανισμός. Ένας τραπεζικός οργανισμός, όμως, στον οποίο βολεύονταν επαγγελματικά και οικονομικά οι ημέτεροι και στον οποίο καλλιεργήθηκε η νοοτροπία ότι τα δάνεια είναι δανεικά και αγύριστα.

Ο Συνεργατισμός έπαψε να είναι ένα κίνημα αλληλεγγύης όταν γέμισε με ανθρώπους που τον αξιοποιούσαν για ίδιον όφελος, όταν οι αποφάσεις των επιτροπειών εμβολιάζονταν με το κομματικό συμφέρον και όταν η ανικανότητα μετατράπηκε σε ικανότητα άλλων να κλέβουν από μέσα και άλλων από έξω.

Ακούσαμε στην Ερευνητική Επιτροπή πως η Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα «θυσιάστηκε ως άλλη Ιφιγένεια, ούτως ώστε να διασωθεί το χρηματοπιστωτικό σύστημα της Κύπρου». Πώς, όμως, θυσιάστηκε; Ποιος ανέβηκε στο βωμό του θυσιαστηρίου και θυσιάστηκε; Τι ακριβώς θυσιάστηκε για να διασωθεί το χρηματοπιστωτικό σύστημα της Κύπρου; Όσοι είχαν χρήματα στον Συνεργατισμό, τα έχουν. Όσοι είχαν δουλειά εξακολουθούν να την έχουν. Όσοι θα αφήσουν οικειοθελώς τη δουλειά τους, θα αποζημιωθούν γενναιόδωρα. Όσοι την έκαναν όλα τα χρόνια που παρίσταναν τους τραπεζίτες, δεν θα επιστρέψουν γρόσι. Όσοι σκόρπιζαν τα χρήματα των καταθετών δεν θα λογοδοτήσουν. Το κράτος τα ανέλαβε όλα και ο φορολογούμενος επωμίστηκε 7,5 δισεκατομμύρια πρόσθετο χρέος. Κανείς απ’ όσους εγκωμιάζουν και θρηνούν τον Συνεργατισμό και απ’ όσους ευθύνονται δεν θυσίασε γρόσι, κανένας δεν θυσιάστηκε. Ο φορολογούμενος ο ανύποπτος και ασπόνδυλος, θα το καταπιεί αδιαμαρτύρητα και πάλι, επειδή δεν συναισθάνεται τις επιπτώσεις της αύξησης του δημόσιου χρέους κατά 7,5 δισεκατομμύρια σε μια οικονομία των 8,5 δισεκατομμυρίων. 

Top News